Aurea Mediocritas - Europa Środkowa u progu renesansu

Awatar użytkownika
Man of Lowicz (dawniej Lauenburg)
Sous-lieutenant
Posty: 417
Rejestracja: środa, 10 lutego 2016, 01:06
Has thanked: 87 times
Been thanked: 75 times

Re: Aurea Mediocritas - Europa Środkowa u progu renesansu

Post autor: Man of Lowicz (dawniej Lauenburg) »

I cóż, tamta rozrywka zakończyła się w czwartej turze osiągnieciem przez Czechy maksymalnej liczby punktów, po tym jak wspólnie z Węgrami rozebrały Polskę. Zmiany dotyczące Chojnic i rebeliantów wydają się jednak działać w porządku.

W międzyczasie, w ostatnią sobotę odbył się też test na żywo, wariantu czteroosobowego z czechobotem. Niestety, nie spełnił on swojej roli - gra okazała się statyczna - na Północy Krzyżacy walczyli z Polakami, a na Południu Węgrzy z Austriakami. W międzyczasie wymyśliłem więc nieco inny wariant - tym razem bez Krzyżaków jako gracza. Zaczynałby się w 1469 (czyli z początkiem III tury z VII), w momencie inwazji Macieja Korwina na Czechy. Wszystkie kraje mogłyby wchodzić w większe interakcje, z kolei Krzyżacy, po zagraniu karty "Wojna Popia", atakowaliby Polskę jako swego rodzaju bot. Zarazem, w celu utrzymania balansu, mapa na północy byłaby znacznie uproszczona (liczba pól które Polacy mogą zdobyć na Krzyżakach zredukowana z 8 do 2, z czego z jednym - Gdańskiem, Polacy i tak zaczynają).

Tak by to wyglądało.
Obrazek
Po teście sam ze sobą napiszę coś więcej, jeśli będziecie zainteresowani.
Patriae Commodis Serviens - Być Ojczyźnie pożytecznym (Dewiza Prymasowskiego Miasta Łowicza).
Awatar użytkownika
Man of Lowicz (dawniej Lauenburg)
Sous-lieutenant
Posty: 417
Rejestracja: środa, 10 lutego 2016, 01:06
Has thanked: 87 times
Been thanked: 75 times

Re: Aurea Mediocritas - Europa Środkowa u progu renesansu

Post autor: Man of Lowicz (dawniej Lauenburg) »

Planuję pojawić się z prototypem w Muzeum w Bydgoszczy (viewtopic.php?f=116&t=20088) w sobotę 25 czerwca. Chętnych do rozgrywki, którzy wybierają się na ten konwent, zapraszam do wpisania się do rozpiski!
Patriae Commodis Serviens - Być Ojczyźnie pożytecznym (Dewiza Prymasowskiego Miasta Łowicza).
Awatar użytkownika
Man of Lowicz (dawniej Lauenburg)
Sous-lieutenant
Posty: 417
Rejestracja: środa, 10 lutego 2016, 01:06
Has thanked: 87 times
Been thanked: 75 times

Re: Aurea Mediocritas - Europa Środkowa u progu renesansu

Post autor: Man of Lowicz (dawniej Lauenburg) »

No i kolejny test solo właśnie się skończył. Przed nim wprowadziłem drobne zmiany, mające na celu z jednej strony uatrakcyjnienie nieco mechaniki Sejmu Rzeszy (dla Austrii), a z drugiej osłabiające nieco Polskę (która dominowała kilka ostatnich rozgrywek) i wzmacniające Krzyżaków.
Oto efekt:
Obrazek
Obrazek
Tym razem wygrały wyraźnie Czechy, acz do przedostatniej tury zdecydowanie nie było to przesądzone. Po drugiej turze prowadzili wręcz... Krzyżacy, którzy obronili się w wojnie trzynastoletniej przed Polakami na Pomorzu, a korzystając z tego, że Polacy na tym, zachodnim froncie umieścili całe swoje siły, zajęli cała niebronioną Litwę. Potem nieco ich osłabiła wspólna akcja polsko-czeska, w wyniku której Czesi zajęli całą Brandenburgię (sojusznika Krzyżaków) a nawet Chojnice (planowali Szczecin, ale Pomorze przestało być sojusznikiem Krzyżaków, stąd musieli iść na wschód). Mimo to Krzyżakom udało się kontynuować ofensywę na wschodzie - w skrajnym momencie zajęli Warszawę i oblegali Sandomierz, jak również wzięli obu Polskich wodzów (króla i Piotra Dunina) do niewoli, jednakże Polacy zadłużyli się (w szczycie mieli 4 zaciągnięte pożyczki - chyba rekord w historii rozgrywek), wykupili wodzów i podjęli kontrofensywę, w ramach której w 3 tury wyzwolili wschodnie ziemie i to oni tym razem wzięli krzyżackich wodzów do niewoli. Niestety nie wystarczyło to by dogonić stawkę, stąd Polacy zostali na ostatnim miejscu.

W pewnym momencie bardzo bliscy zwycięstwa byli natomiast Węgrzy. Dwukrotnie najeżdżali z sukcesem Austrię, opanowali ponadto całe Morawy i weszli do Śląska. Niestety, wpierw kumulacja kart osmańskich w jednej turze pozbawiła ich obu hospodarstw bałkańskich (Mołdawii i Wołoszczyzny), a nawet Belgradu (za co są ekstra ujemne punkty), a potem kontrofensywa austriacka zajęła Pożoń i wzięła do niewoli samego Maciej Korwina. Wykorzystali to Czesi, którzy, mimo iż ich król był w niewoli węgierskiej, armiami bez dowódcy odbili Ołomuniec i Opawę. W ostatniej turze wprawdzie Węgrzy odzyskali większość ziem zajętych przez Osmanów, ale nie starczyło to nawet na 2 miejsce. Z pewnością fakt, że mimo trzykrotnych prób nie udało się spłodzić prawowitego dziedzica nie pomógł.

Austria z kolei po bardzo trudnym początku (po raz pierwszy w historii rozgrywek wydawało się, że przegra z Francją wojnę o sukcesję burgundzką - w ostatnim starciu został jej jeden najemnik przeciwko 3 francuskim rycerzom - kości jednak zdecydowały inaczej) dzięki szczęśliwemu zwycięstwu w polu nad Węgrami wróciła do gry. W ostatniej turze podjęła walkę z Czechami o zwycięstwo, niestety nie dała w niej rady - o ile Czesi dzięki karcie "Przekupna załoga" zajęli austriackie Brno bez walki, o tyle Austriakom nie udało się, mimo kilkukrotnych prób, odbić Linzu, zajętego wcześniej przez Czechów dzięki husyckiemu buntowi z karty domowej. Austria podjęła jednak inny sprytny manewr - dzięki karcie "Stefan Wielki" przemieściła część armii spod Linzu, dowodzoną przez Albrechta Odważnego, przez sojusznicze Węgry na Mołdawię, gdzie po zwycięstwie nad osłabionymi przez Węgrów w walkach pod Belgradem Osmanami zajęła to hospodarstwo. Następnie w kolejnym ruchu, dzięki karcie "strategiczne przemieszczenie" przemieściła armię znowu przez Węgry na Śląsk, gdzie po krótkim oblężeniu i odpartej odsieczy króla Czech, zajęła Opawę. To jednak nie wystarczyło.
Obrazek
Właściwie Czesi, jak widać, dużą część punktów zajęli z dodatkowych źródeł - osiągnięć toru renesansu czy wydarzeń. Szczególnie im pomogło wydarzenie rzucone w ostatniej turze - Pokój Ołomuniecki, za które zyskali 2PZ za kontrolę Moraw i 1PZ za kontrolę Śląska.

Cóż, nie ukrywam, że chętnie bym przetestował grę w realnym składzie, zwłaszcza z ludźmi, którzy jeszcze w nią nie grali. Jak pisałem w odpowiednim wątku, będę z nią na Polach Chwały i mam nadzieję, że tym razem, inaczej jak w Bydgoszczy, znajdą się śmiałkowie gotowi przeznaczyć na nią większość soboty.

W międzyczasie rozważę kilka drobnych zmian - na pewno zmienię nieco wydarzenia osmańskie, tak by granie Węgrami nie było aż tak losowe. Ponadto rozważam zmianę zasad wypowiadania wojen, w tym połączenia ich z mechaniką zwoływania stanów - wydaje się to bardziej wiernym realiom rozwiązaniem niż mechanika obecna, w dużej mierze skopiowaną z HISa.

Na koniec dodam, że chyba wreszcie mam wariant dwuosobowy, który w miarę mnie satysfakcjonuje. W praktyce jednak jest to już zupełnie inna gra (o walce Macieja Korwina o tron czeski w latach 1468-1478), z zupełnie inną mechaniką, opartą nieco na niektórych rozwiązaniach z... Imperial Struggle czy Europe in Turmoil, przy tym celowo dość prosta i łatwa do niezobowiązującej, krótszej rozgrywki. Ale o tym więcej może następnym razem.
Patriae Commodis Serviens - Być Ojczyźnie pożytecznym (Dewiza Prymasowskiego Miasta Łowicza).
Awatar użytkownika
Man of Lowicz (dawniej Lauenburg)
Sous-lieutenant
Posty: 417
Rejestracja: środa, 10 lutego 2016, 01:06
Has thanked: 87 times
Been thanked: 75 times

Re: Aurea Mediocritas - Europa Środkowa u progu renesansu

Post autor: Man of Lowicz (dawniej Lauenburg) »

Po dłuższej przerwie wróciłem do testów (niestety wciąż solo). Oprócz licznych acz drobnych zmian w kartach i mniej licznych a również drobnych zmian w przepisach, postanowiłem dodać jedną nową mechanikę - stronników. Ma ona na celu oddanie specyfiki konfliktów, o których opowiada gra, gdzie w równym, jak nie większym, stopniu co klasyczne działania wojenne decydowało poparcie (lub jego brak) lokalnych czynników.
Mechanika ta polega na tym, że gracz może wydać Punkty Akcji by wykonać rzut na kaptowanie stronników w prowincji kontrolowanej przez innego gracza, z którem nie toczy wojny (niektóre wydarzenia pozwalają zyskać stronników również w czasie wojny). Gdy gracz już posiada stronników to, w momencie gdy rozpoczyna oblężenie pola w danej prowincji lub inicjuje szturm takiego pola, może wykonać rzut na wykorzystanie stronników - przy najwyższym wyniku może od razu przejąć kontrolę nad danym polem, przy niższym decyduje, czy rozpatruje bunt (mechanika podobna do rewolt z Virgin Queen - rzut określoną liczbą kości, za każde trafienie może usunąć jednostkę obrońcy, jak usunie wszystkie przejmuje kontrolę nad polem) czy zwołanie (otrzymuje określoną liczbę dodatkowych jednostek na tym polu).

Oto sytuacja po I turze z tymi nowymi zasadami. Na północy Zakon zaczyna w obecnej wersji z Gdańskiem obleganym przez rebeliantów i Toruniem zajętym przez nich. Polska ma kartę domową, pozwalająca przejąć pole kontrolowane przez rebeliantów i dającą żeton stronników w danej prowincji. Dzięki tej karcie, pomimo dość wyraźnej klęski w pierwszym ruchu w bitwie nomen omen pod Chojnicami, Polska przejęła Toruń i następnie zajęła Chojnicę (gdzie jej przetrzebioną armię uzupełnili właśnie pomorscy stronnicy). Krzyżacy w tym czasie oblegli Toruń, ale mimo karty dającej wyłom w murach dwukrotnie zostali odparci w szturmie, po czym Polska odsiecz rozbiła resztę ich armii, biorąc obu wodzów do niewoli. Wielki Mistrz wykradł się jednak z niej w żeńskim przebraniu (Wydarzenie "Jizda kralu" - inspirowane rzekomo faktycznym czynem tego rodzaju dokonanym przez Macieja Korwina), po czym zebrawszy posiłki pobił armię Polską pod Toruniem i wykorzystując to, że Polacy nie zdążyli naprawić wyłomu, zajął go tym razem w I szturmie.

Z kolei na południu Austriacy zaczynający wojną z Węgrami otrzymali w nowelizacji scenariusza początkowo żeton stronników na Węgrzech (ma to wyrażać niską legitymizację niedynastycznego Korwina). Celem Austrii było więc dotarcie do Węgier i próba wzniecenia buntu. I ruch w turze mają jednak Węgry, które ruszyły całą swoją armią (Karta domowa "Czarna Armia" daje im 6 najemników) na zajmowany na początku gry przez Austrię Szopron. W odpowiedzi na to Austriacy ruszyli z Marburga na Zagrzeb. Węgrzy podesłali posiłki w celu wzmocnienia garnizonu stolicy Chorwacji i mimo niepowodzenia I szturmu na Szopron byli raczej spokojni. Niespodziewanie dla nich Austriacy, mimo maksymalnego garnizonu, w I szturmie zrobili wyłom w Zagrzebiu i go zdobyli. Wciąż jednak nie przesądzało to nic dla Węgrów - w kolejnym ruchu planowali po szturmie Szopronu nawet w wypadku niepowodzenia zostawić tam armię wystarczająca do utrzymania oblężenia a następnie odbić Zagrzeb, w którym wyłom pozwalał na szturm z marszu. Szopron faktycznie nie padł, armia polowa (bodaj 3 rycerzy) Austrii z oboma wodzami uciekała z Zagrzebia do Marburga, gdy jednak Korwin zainicjował szturm tegoż miasta Austriacy zagrali kartę "Basteje", która nie dość że sprawia, że szturm kończy się niepowodzeniem, to pozwala naprawić wyłom. W swoim ruchu Austriacy uzupełnili sili i ruszyli na Zagrzeb, gdzie bitwa skończyła się remisem - Węgrzy nie zostali odparci, ale pozwoliło to na uzupełnienie garnizonu (tak, skopiowałem jedną z moich ulubionych zasad z HISa, gdzie w wypadku odsieczy, jeśli jest remis, salwator może wycofać się do twierdzy). Węgrzy sami jednak w swoim ruchu wycofali się spod Zagrzebia, kończyły już im się karty, a mieli taką, która pozwalała im przejąć Mołdawię - zagrali więc ją, czego jednak warunkiem było przemieszczenie armii do Suczawy. Pozostawili w Budzie jednak pełen garnizon (2 jednostki). Austrii została ostatnia karta - zagrała ją by zaatakować Budę i wykorzystać stronników - wynik rzutu na tychże pozwalał albo dobrać 3 najemników albo rzucić 3 kośćmi na bunt. Austria wybrała to 2 i... uzyskała 3 trafienia. Szanse - 1:27.
W drugą turę Węgrzy wchodzą więc wyraźnie osłabieni. Szczęście w tym wszystkim że bunt Jana Jiskry (z wydarzenia) w Trenczynie został odparty przez garnizon, a zima mocno zdziesiątkowała rebeliantów. W II turze Węgrzy zyskują kartę "Pokój w Wiener Neustadt", która pozwala odzyskać węgierskie pola domowe zajęte przez Austrię, w zamian jednak za Punkty Zwycięstwa - zapewne więc Węgry nim ją zagrają spróbują odzyskać przynajmniej 1 z 3 okupowanych miast (Buda, Szopron i Zagrzeb).

Dodam na marginesie, że Czechy spędziły niemal cała turę próbując odbić Wrocław (zaczyna zbuntowany - śląskim katolikom nie w smak był "husycki" król), co zresztą się nie udało - na koniec tury ostatecznie dogadali się z buntownikami (odzyskanie pola w zamian za wydanie dukatów i dobranie o 1 kartę mniej w kolejnej turze). Ponadto próbowały skaptować stronników w postronnych prowincjach, ale udało się to tylko w Wielkopolsce.

Garść obrazków: północ mapy, południe oraz planszy dyplomacji i PZ:
Obrazek
Obrazek
Obrazek

Nie ukrywam, że bardzo chętnie zagrałbym z kimś na żywo. Może uda się na Strategosie, albo już w lutym w Agresorze?
Patriae Commodis Serviens - Być Ojczyźnie pożytecznym (Dewiza Prymasowskiego Miasta Łowicza).
ODPOWIEDZ

Wróć do „Forum autorów”