1714: The Case of the Catalans (Devir/GMT)

Planszowe gry historyczne (wojenne, strategiczne, ekonomiczne, symulacje konfliktów) dotyczące XVI, XVII i XVIII wieku.
Awatar użytkownika
Raleen
Colonel Général
Posty: 35159
Rejestracja: czwartek, 22 grudnia 2005, 14:40
Lokalizacja: Warszawa
Has thanked: 22 times
Been thanked: 5 times
Kontakt:

Re: 1714: The Case of the Catalans (Devir/GMT)

Post autor: Raleen » niedziela, 6 listopada 2016, 20:43

Dostrzegam u Ciebie zdrowe objawy wyczuwania nosem elementów "eurowatych" w grze o historii Erneście :).
Panie, weźcie kości w rękę i wyobraźcie sobie, że gracie z królem Kastylii, i rzucając je na stół zdajecie wszystko na los bitwy. Jeśli dopisze wam szczęście, zrobicie najlepszy rzut, jaki kiedykolwiek uczynił król na ziemi; a jeśli rzut wam się nie powiedzie, inaczej nie odejdziecie z gry, jak z honorem.

Gil de Osem do króla Portugalii Jana I Dobrego przed bitwą pod Aljubarrotą (14.VIII.1385)
Awatar użytkownika
Ernest von Lauenburg
Adjudant
Posty: 243
Rejestracja: środa, 10 lutego 2016, 01:06

Re: 1714: The Case of the Catalans (Devir/GMT)

Post autor: Ernest von Lauenburg » środa, 13 grudnia 2017, 22:02

A gdyby tak spróbować zrobić z tego grę mniej euro?
Na przykład:
1. Koncesje nie dają VP, ew. dają 1, jeśli się nie ma dotyczących ich prowincji (nie dotyczy koncesji "kolonialnych", ale te powinny dawać 1, góra 2 punkty),
2. Zniesienie ograniczenia, że tylko jeden gracz z obozu może daną akcję w danej turze (ale ograniczenie że nie wolno tej samej co w poprzedniej mogłoby zostać)
3. Zupełnie zmienione bitwy: najpierw trzeba zapłacić za aktywowane jednostki zasoby, potem rzuca się za nie kostką. odpowiedni wynik (4+? 5+? 6?) oznacza zniszczenie francuskich jednostek (+1, 0 lub -1 do rzutu w zależności od woli walki), jeśli wszystkie zostaną zniszczone - można wejść na pole. Jeśli nie - Francuzi kontratakują (zasady j.w., w tym modyfikatory za wolę walki gracza. Jeśli jest kilku graczy na polu gracz który zaatakował wybiera, kogo Francuzi biją - po ich rzucie).
4. ew. ograniczenie ruchu Francuzów, by nie było "teleportacji"
Ostatnio zmieniony środa, 13 grudnia 2017, 23:43 przez Ernest von Lauenburg, łącznie zmieniany 1 raz.
"Chcesz wiedzieć, jak wyglądała dawna chwała twojego Rzymu?
Spójrz na nasze państwo!
Na nas przeszła wraz z władzą cesarską. Tytuł cesarski nie przypadł nam nagi. Przybył odziany w swą siłę, klejnoty swoje przynosząc ze sobą. Twoi konsulowie są u nas. U nas twój senat. U nas wojsko twoje!"
Fryderyk I "Barbarossa" von Staufen do papieża Hadriana IV przed koronacją na cesarza.
Awatar użytkownika
Ernest von Lauenburg
Adjudant
Posty: 243
Rejestracja: środa, 10 lutego 2016, 01:06

Re: 1714: The Case of the Catalans (Devir/GMT)

Post autor: Ernest von Lauenburg » środa, 13 grudnia 2017, 23:20

Dalsze proponowane zmiany:
5. gra nie kończy się, jak padnie Barcelona - wywalamy w ogóle tor umocnień z gry. Gra kończy się, gdy wszyscy gracze (połowa? więcej niż połowa? wszyscy oprócz najwyżej jednego?) wypadną z wojny.
6. karta ze znaczkiem w dół oznacza, że jeśli Francuzi mają jednostkę w Barcelonie (lub obok?) to wszyscy gracze tracą poziom woli walki.
7. karta ze znaczkiem w górę oznacza w takim razie odwrotnie - że gracze, którzy mają wojska w Aragonii zyskują 1 punkt woli walki.
8. Następujące koncesje zostały zmienione:
Sycylia: +2 jeśli kontrolujesz Palermo, +1 jeśli Messynę.
Flandria: koszt 4 woli walki, VP: +1 za Ostendę, +1 za Antwerpię, +1 za Liege, +1 za Namur
Neapol: +1 Napoli, +1 Cassano
Zatoka Hudsona, Sacramento, Brazylia, Handel z Indiami: koszt 2 woli walki, +1 VP na koniec (bez dodatkowych warunków)
Asiento: poza pieniędzmi daję 1 woli walki
Pozostałe koncesje dają tyle VP ile woli walki kosztują, O ILE ZAJMIESZ WŁAŚCIWE POLE.
10. natomiast jeśli inny gracz kontroluje pole na które masz koncesję - nie dostaję za nie VP na koniec.
11. jeśli gracz spełni wszystkie swoje 3 cele (ma zarówno prowincje jak i koncesje) - natychmiast wygrywa. Za każdy spełniony cel ma ponadto +1 na koniec) (uwaga - Flandria liczy się jako spełniona jeśli gracz ma 2 z 4 prowincji)


Chciałby ktoś sprawdzić taki system?
"Chcesz wiedzieć, jak wyglądała dawna chwała twojego Rzymu?
Spójrz na nasze państwo!
Na nas przeszła wraz z władzą cesarską. Tytuł cesarski nie przypadł nam nagi. Przybył odziany w swą siłę, klejnoty swoje przynosząc ze sobą. Twoi konsulowie są u nas. U nas twój senat. U nas wojsko twoje!"
Fryderyk I "Barbarossa" von Staufen do papieża Hadriana IV przed koronacją na cesarza.
ODPOWIEDZ

Wróć do „XVI-XVIII wiek”